Menu

Expert Medicine – Perfect Maniac

Η πρώτη προσωπική μας γνωριμία με τους Expert Medicine ήταν μέσα από την συλλογή της Spinalonga records:  In the junkyard (volume three) με το κομμάτι Swimming Lessons. Από  τότε όμως έχει περάσει αρκετός καιρός και τα πράγματα στο νέο τους άλμπουμ φαντάζουν αρκετά διαφορετικά. Το κουαρτέτο πλέον των Alex (guitar), Andreas (drums,vocals), sillyboy (bass,vocals) και […]

Η πρώτη προσωπική μας γνωριμία με τους Expert Medicine ήταν μέσα από την συλλογή της Spinalonga records:  In the junkyard (volume three) με το κομμάτι Swimming Lessons. Από  τότε όμως έχει περάσει αρκετός καιρός και τα πράγματα στο νέο τους άλμπουμ φαντάζουν αρκετά διαφορετικά. Το κουαρτέτο πλέον των Alex (guitar), Andreas (drums,vocals), sillyboy (bass,vocals) και DJ Everlast (decks) samplάρει σε electrodance ρυθμούς.

H παραγωγή είναι δική τους και βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα αλλά αυτό είναι απλά μια μικρή λεπτομέρεια μέσα σε όλο το ρυθμικό μεγαλείο του ήχου τούς. Για την ακρίβεια το feeling που βγαίνει ακούγοντας όλο τον δίσκο είναι ένα positive energy που σε κάνει να χορεύεις ή έστω να θες να κουνηθείς/χτυπηθείς από τα beat. Περισσότερα “Expert Medicine – Perfect Maniac” →

Η ψυχεδέλεια του Βορρά / The Great God Pan is dead [Part II]

Χαίρομαι ιδιαίτερα που η νορβηγική σκηνή επιβεβαιώνει το τέλος μιας ψυχεδέλειας που αποθεώθηκε από τα ΜΜΕ για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες και της οποίας ο απόηχος του θαυμασμού παραμένει και σήμερα σα να επρόκειτο για θρησκεία αποκαλυπτική με τη θεοπνευστία του Χάξλεϋ και προεξάρχοντα ιερέα το Jimi Hendrix. Εν αρχή ην το άλμπουμ των Pink Floyd […]

Χαίρομαι ιδιαίτερα που η νορβηγική σκηνή επιβεβαιώνει το τέλος μιας ψυχεδέλειας που αποθεώθηκε από τα ΜΜΕ για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες και της οποίας ο απόηχος του θαυμασμού παραμένει και σήμερα σα να επρόκειτο για θρησκεία αποκαλυπτική με τη θεοπνευστία του Χάξλεϋ και προεξάρχοντα ιερέα το Jimi Hendrix. Εν αρχή ην το άλμπουμ των Pink Floyd “the piper at the gates of town” (1967 – όπου piper = Πάνας) και όχι μόνο και έκτοτε η ψυχεδελική υστερία σάρωσε μία κοινωνία σε αναβρασμό που προσπάθησε να εξορκίσει τη βαρβαρότητα του πολέμου με τα ιερά βιβλία και τα φυλαχτά παγανιστικών και ανατολίτικων θρησκειών. Ο Φρόιντ και ο Γιουνγκ γίνονται σημαία και τρόπαια, τα παραισθησιογόνα γίνονται το κλειδί του παραδείσου σε μία νέα διευρυμένη αντίληψη, τα ουτοπικά οράματα και οι εξωκοσμικές εμπειρίες απεικονίζονται στα ινδουιστικά σύμβολα και τα πλουμίδια των νέων, ενώ οι πειραματισμοί με το Σιτάρ δεν έχουν τέλος. Περισσότερα “Η ψυχεδέλεια του Βορρά / The Great God Pan is dead [Part II]” →

KICK-ASS [cine review]

Μιζεριασμένος teenager με την επιγραφή «ΠΟΥΘΕΝΑΣ» γραμμένη στο μέτωπό του, αποφασίζει να γίνει στα καλά του καθουμένου σούπερ ήρωας, χωρίς να έχει την παραμικρή υποψία… δύναμης μέσα του. Αφού θα φάει της χρονιάς του, θα καταλήξει από μια σύμπτωση cult φαινόμενο του YouTube κι από εκεί, στα χέρια της Μαφίας αλλά και των… original superheroes […]

Μιζεριασμένος teenager με την επιγραφή «ΠΟΥΘΕΝΑΣ» γραμμένη στο μέτωπό του, αποφασίζει να γίνει στα καλά του καθουμένου σούπερ ήρωας, χωρίς να έχει την παραμικρή υποψία… δύναμης μέσα του. Αφού θα φάει της χρονιάς του, θα καταλήξει από μια σύμπτωση cult φαινόμενο του YouTube κι από εκεί, στα χέρια της Μαφίας αλλά και των… original superheroes της πόλης, ενός μπαμπά και της… αθυρόστομης κόρης του. Περισσότερα “KICK-ASS [cine review]” →

Η ψυχεδέλεια του Βορρά / Reconstruction of Norwegian night strolls [Part I]

H ομορφιά της άσκοπης περιπλάνησης τη νύχτα συναρπάζει και τις πιο σκιασμένες μας σκέψεις. Περπατάμε ψηλαφώντας τον αέρα με όλα τα σενάρια πιθανοτήτων και την ανάσα να ξεθωριάζει σε μια λακκούβα νερό. Μετράμε τα βήματα με τα κοχύλια στα χέρια, με μια χούφτα θάλασσα να ξεπλένει τα όνειρα. Τα βήματά μας σφυροκοπούν σε άδειους δρόμους […]

H ομορφιά της άσκοπης περιπλάνησης τη νύχτα συναρπάζει και τις πιο σκιασμένες μας σκέψεις. Περπατάμε ψηλαφώντας τον αέρα με όλα τα σενάρια πιθανοτήτων και την ανάσα να ξεθωριάζει σε μια λακκούβα νερό. Μετράμε τα βήματα με τα κοχύλια στα χέρια, με μια χούφτα θάλασσα να ξεπλένει τα όνειρα. Τα βήματά μας σφυροκοπούν σε άδειους δρόμους με τα φώτα να μας πάνε στον επόμενο δρόμο, μετρώντας τις λευκές κλεψύδρες μιας φτηνής επανάληψης. Τραγουδάμε  το χρόνο που ήταν  «μια φορά κι έναν καιρό» με τ’αστέρια να συνωστίζονται στα μάτια μας. Κι ίσως ό,τι μένει να ’ναι στην άκρη του επόμενου δρόμου. Περισσότερα “Η ψυχεδέλεια του Βορρά / Reconstruction of Norwegian night strolls [Part I]” →

Goodbye 20th Century: Sonic Youth and the Rise of the Alternative Nation

Το να μπεις στην διαδικασία να διαβάσεις 422 σελίδες για τους Sonic Youth νομίζω ότι οι περισσότεροι από εσάς θα το θεωρήσουν εντελώς περιττό. Αφού τους ξέρεις, κάθε δίσκος μετά το 1990 ακούγετε σχεδόν ίδιος και όσο για του προγενέστερους δεν λέω, αριστουργήματα αλλά όχι και να τούς ακούς κάθε μέρα. Κάτι σαν την θρυλική […]

Το να μπεις στην διαδικασία να διαβάσεις 422 σελίδες για τους Sonic Youth νομίζω ότι οι περισσότεροι από εσάς θα το θεωρήσουν εντελώς περιττό. Αφού τους ξέρεις, κάθε δίσκος μετά το 1990 ακούγετε σχεδόν ίδιος και όσο για του προγενέστερους δεν λέω, αριστουργήματα αλλά όχι και να τούς ακούς κάθε μέρα. Κάτι σαν την θρυλική έκφραση της δεκαετίας του 90 “δεν ακούω ελληνικά σπίτι αλλά μόνο όταν βγαίνω έξω” που έλεγες άμα ανακάλυπτες ότι η γκόμενα που της την πέφτεις είναι κυριλοσκυλού. Παρόλα αυτά εμείς τις διαβάσαμε,και όχι μόνο αυτό αλλά ακούσαμε και όλη τη δισκογραφία ως συνοδευτικό. Τι ανακαλύψαμε; Ότι δεν ξέραμε τίποτα για τους Sonic Youth και μαζί με μας οι περισσότεροι που περνιούνται ως ειδήμονες στον χώρο.

Αρχικά ταξιδεύουμε πολύ πίσω γνωρίζοντάς τα μέλη και την κατάσταση της ζωής τους μέχρι που φεύγουν από το σπίτι τους (άλλες χώρες, περίεργα ήθη και έθιμα, ακούς εκεί φεύγουν τα παιδιά από το σπίτι). Μέτα περνάμε στα 80s και εκεί μαθαίνουμε ότι τα παιδιά που είχαν μεγαλώσει με Led Zeppellin και arena rock το είχαν βαρεθεί και ήθελαν κάτι διαφορετικό για τα αυτιά τους. Το punk ήταν καλό αλλά ξεθώριασε νωρίς. Το hardcore ήταν πιο γνήσιο και ατόφιο, τους εξέφραζε περισσότερο και προσπάθησαν να κάνουν κάτι σχετικό. Στην ψυχή τουλάχιστον. Αυτό είναι λοιπόν το wake-up call στον μουσικόφιλο που του ανοίγει μια διάστασή την οποία μεγαλώνοντας στην Ελλάδα δεν θα την είχε ποτέ. Περισσότερα “Goodbye 20th Century: Sonic Youth and the Rise of the Alternative Nation” →

Jοhann Jοhannsson – And In The Endless Pause There Came The Sound Of Bees

Ο εφευρέτης Thomas Edison, όταν ανακάλυψε τον φωνόγραφο, έβαλε σκοπό του να φτιάξει μια συσκευή που θα κατέγραφε ταυτόχρονα ήχο και εικόνες. Το πρώτο βήμα σε αυτό ήταν το “κινητοσκόπιο”, η πρώτη μηχανή προβολής σε μια περίοδο όπου ο λόγος απουσίαζε από τον κινηματογράφο, η μουσική, όμως, ποτέ, διότι ήταν αυτή που μαζί με την […]

Ο εφευρέτης Thomas Edison, όταν ανακάλυψε τον φωνόγραφο, έβαλε σκοπό του να φτιάξει μια συσκευή που θα κατέγραφε ταυτόχρονα ήχο και εικόνες. Το πρώτο βήμα σε αυτό ήταν το “κινητοσκόπιο”, η πρώτη μηχανή προβολής σε μια περίοδο όπου ο λόγος απουσίαζε από τον κινηματογράφο, η μουσική, όμως, ποτέ, διότι ήταν αυτή που μαζί με την κίνηση έδινε μια αίσθηση ζωής στις βωβές ταινίες. Ο Jóhannsson σαν ανήσυχος εφευρέτης καταγράφει και κατασκευάζει  ήχο και εικόνες με τη φαντασία, αυτό το παρορμητικό βίωμα που μπορεί να εκφραστεί με φροντισμένη μορφή και τότε γίνεται τέχνη. Στην περίπτωση αυτή η φαντασία ποτίζεται ή εμβαπτίζεται στις εκρήξεις των συναισθημάτων των δημιουργών της, μια διαδικασία που μοιάζει σχεδόν συνωμοτική, μία  πνευματική ραδιουργία, κοσμογονική αισθητικά. Η φαντασία, λοιπόν, είναι η αρχή και το τέλος, η έμπνευση και το εργαλείο της μουσικής απόλαυσης. Ολόκληρη η μουσική πορεία του Jóhannsson επαληθεύει την ποιήτρια Κ. Δημουλά που μας θυμίζει ότι η φαντασία σκηνοθετεί πάντοτε τις πραγματικότητες που μας έχουν αγαπήσει. Περισσότερα “Jοhann Jοhannsson – And In The Endless Pause There Came The Sound Of Bees” →