Menu

‘Time Machine’ issue #6 [2006]

Αναμφίβολα διάγουμε τις χειρότερες μέρες μετά την μεταπολίτευση. Οικονομία σε βαθιά κρίση, έλλειμμα αξιοπιστίας σε ευρωπαϊκό και εν γένει διεθνές επίπεδο, δημοσιεύματα ανθελληνικής κατεύθυνσης (με αποκορύφωμα αυτό του γερμανικού Focus με την Αφροδίτη της Μήλου, στο εξώφυλλο του περιοδικού, να επιδίδεται σε άσεμνες χειρονομίες), κερδοσκοπικές επιθέσεις από τις αγορές, υποθέσεις σκανδάλων και διαφθοράς που δεν […]

Into the realms of abstract sound [Part 2] | MONO – Hymn to the Immortal Wind

Παλιότερα οι ΜΟΝΟ αναφέρονταν μαζί με τους Mogwai και τους Explosions in the sky ως σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη μουσική post rock, η οποία χρωστάει τη μισή της ψυχή στην κλασική, αφού συχνά αποκλείει σχεδόν εξ ολοκλήρου τα φωνητικά και επιμένει στην ενορχήστρωση και την εξισορρόπηση μιας ροκ αισθητικής με την ορχηστρική παράδοση. Οι […]

Precious / Μονάκριβη [cine review]

Κανονικά, δε θα έπρεπε να χαρίσω περισσότερες από πέντε αράδες για μια κακή ταινία, αλλά στην περίπτωση της Μονάκριβης αισθάνομαι την ανάγκη να το κάνω για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος, έχει να κάνει με το άτομο που ονομάζεται Οπρα Γουίνφρι. Της ρίχνω όλες τις ευθύνες του κόσμου για την αντίστροφα ρατσιστική προσέγγιση του «χρώματος», […]

Midlake – The Courage Of Others

Στο ευρύ κοινό οι Midlake έγιναν γνωστοί κυρίως με το δεύτερο τους album (“The Trials of Van Occupanther”), ενώ οι περισσότεροι από όσους τους είχαν ακολουθήσει από την πρώτη τους προσπάθεια (“Bamnan and Slivercork”), μάλλον εξέλαβαν ως θετική τη μετάβασή τους από την lo-fi electronica σε ήχους σαφώς πιο (70’s / Indie) rock. Ανάμεσα στα […]

«Pleasantly Surprised»: Η ιστορία μίας «ευχάριστης έκπληξης»

Η «Pleasantly Surprised» ήταν μία κασετοεταιρεία η οποία εστίασε σε post-punk, new wave, cold wave και τα χαρακτηριζόμενα ως «ethereal» συγκροτήματα, πολλά από τα οποία παράλληλα έκαναν καριέρα κάτω από τη «στέγη» της εταιρείας 4AD. Η κασετοεταιρεία αυτή υπήρξε δημιούργημα του Robert H. King και είχε ως έδρα τη Γλασκόβη της Σκωτίας. Ο αρχικός στόχος […]

Vello Leaf – Tonight I’m Leaving…

Πίστευα πάντα ότι ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσεις αλλά και να σεβαστείς ένα “έργο” (οποιασδήποτε μορφής τέχνης) είναι να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο να πλάσει πάνω του… τη δική σου ιστορία, να επιτρέψεις στο μυαλό σου να εισέλθει σε έναν κόσμο πλασμένο μεν από τον δημιουργό, βιωμένο όμως από σένα… και μόνο. Διότι […]

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ [cine review]

Θυμάμαι το ρεφρέν του υπέροχου εκείνου τραγουδιού των Divine Comedy “Come home, Billy Bird, International Business Traveller” και ξεσηκώνω την εικόνα που μου άφησε αποτυπωμένη στο μυαλό το φινάλε του Ραντεβού Στον Αέρα. Δεν μπορώ να πω τι είναι, γιατί θα πέσω σε spoiler. Το τραγούδι των Divine Comedy, όμως, πάντα θα μου φέρνει πλέον […]

OSCARS 2010: Πήγα σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες…

Άντε βγάλε άκρη τώρα! Να ποντάρεις πού και με σιγουριά; Τους τελευταίους 2 μήνες  έχουν αλλάξει τα «κόζα» τουλάχιστον  τρεις φορές. Για να μπορέσεις  να ακολουθήσεις τα όσα γίνονται και  για να μπορέσεις να πεις με έναν κάποιο «στόμφο» ότι κάπου πάει να γύρει το πλοίο, πρέπει να έχεις το γνωστό κληρονομικό χάρισμα… Πάντως, η […]

Editorial #5 – Like We Do In January

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, λέει ο λαός…, αλλά θα ήταν αδόκιμο να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο ρητό (αναλογικά) για μία ολόκληρη χρονιά. Ακόμα κι αν ανατρέξουμε στην ιστορία, ο Ιανουάριος δεν ήταν ποτέ ο αγαπημένος μήνας των απανταχού δισκογραφικών εταιρειών για μεγάλες και σημαντικές κυκλοφορίες, αν και πλέον όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα […]