Menu

Killing Joke – Killing Joke

Φαίνεται ότι 11 χρόνια παρουσίας δεν είναι αρκετά για τους Killing Joke και για αυτό προχώρησαν χωρίς χρονοτριβές στην σύνθεση του νέου τους αλμπουμ, το οποίο είναι και το πρώτο τους ομώνυμο. Λοιπόν, ξεκινώντας η ακρόαση το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ¨μα τί τους κάνανε και είναι έτσι θυμωμένοι”; Μην τους […]

Φαίνεται ότι 11 χρόνια παρουσίας δεν είναι αρκετά για τους Killing Joke και για αυτό προχώρησαν χωρίς χρονοτριβές στην σύνθεση του νέου τους αλμπουμ, το οποίο είναι και το πρώτο τους ομώνυμο.

Λοιπόν, ξεκινώντας η ακρόαση το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ¨μα τί τους κάνανε και είναι έτσι θυμωμένοι”; Μην τους παρεξηγήσουμε όμως. Ο θυμός είναι καλά οργανωμένος και δομημένος, με αποτέλεσμα τα τέσσερα πρώτα τραγούδια να αποτελούν δυναμίτες με έντονο μινιμαλιστικό και Industrial χαρακτήρα. Κοφτά riffs, επαναλαμβανόμενα “βαριά” μοτίβα, φωνητικά από την κόλαση, που έστω και χωρίς ιδιαίτερες παραμορφώσεις, παραπέμπουν ορισμένες φορές στους …Ministry! Αν θέλαμε να χαρακτηρίσουμε τη χροιά του ήχου σε αυτό το πρώτο σημείο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι θυμίζει λίγο τη hardcore/punk/thrash metal σκηνή των αρχών του ’90, με έντονες πινελιές από τα σύγχρονα μουσικά βιομηχανικά ιδιώματα (ελέω και του ψηφιακού editing) ! Περισσότερα “Killing Joke – Killing Joke” →

Γιατί μου λείπει η synthpop των αρχών της δεκαετίας του 80;

Βασανιστικό το ερώτημα… Ποιος νοιάζεται, τι νόημα έχει ένα τέτοιο ζήτημα καλοκαιριάτικα και πόσο αρμόδιος είναι ο υπογράφων το κειμενάκι αυτό; Είναι καιρός που θέλω να καταθέσω όχι τόσο τις σκέψεις μου, όσο μια δόση νοσταλγίας, κάτι σαν προσωπική κατάθεση και έκθεση του εαυτού μου σε μέλη της δικτυακής αυτής κοινότητας. Εν αρχή… Δεν βρίσκω […]

Βασανιστικό το ερώτημα…
Ποιος νοιάζεται, τι νόημα έχει ένα τέτοιο ζήτημα καλοκαιριάτικα και πόσο αρμόδιος είναι ο υπογράφων το κειμενάκι αυτό;
Είναι καιρός που θέλω να καταθέσω όχι τόσο τις σκέψεις μου, όσο μια δόση νοσταλγίας, κάτι σαν προσωπική κατάθεση και έκθεση του εαυτού μου σε μέλη της δικτυακής αυτής κοινότητας.

Εν αρχή…
Δεν βρίσκω πρωτότυπο το να ξεκινήσω το θέμα αυτό, παραθέτοντας ιστορικά στοιχεία, άλλωστε δεν είμαι “αρμόδιος”, ούτε καν σφαιρικά ενήμερος. Περισσότερα “Γιατί μου λείπει η synthpop των αρχών της δεκαετίας του 80;” →

Clan Of Xymox – Interview

LE : Ronny, which are your favorite 80s new wave groups ? Musically, do you prefer those years more than the 90s onwards ? R.M. : In the 80s I used to like the sort of standard bands in that time, Bauhaus, Virgin Prunes, Cocteau Twins, Siouxsie, Cure, The Sisters, Cameleons, Bunnymen, Theatre Of Hate, […]

LE : Ronny, which are your favorite 80s new wave groups ? Musically, do you prefer those years more than the 90s onwards ?

R.M. : In the 80s I used to like the sort of standard bands in that time, Bauhaus, Virgin Prunes, Cocteau Twins, Siouxsie, Cure, The Sisters, Cameleons, Bunnymen, Theatre Of Hate, Eyeless In Gaza, Black Flag, The Comscat Angels, etc.
Also the Netherlands produced influential bands who made quite an impression to me, like Mecano from Amsterdam, Nasmak from Eindhoven, Coitus Interuptus from Utrecht, Minimal Compact etc. and ‘famous’ local bands from Nijmegen like Mechanic Commando and Vice.

I don’t think anything really interesting came out in the early 90’s but in the end it started picking up again with a whole new wave of new bands which took a more electronic direction and moved on instead of looking back. Περισσότερα “Clan Of Xymox – Interview” →

De/Vision – Interview

LE : Hello Thomas. Could you tell us how you got together as a band and who came up with the name De/Vision ? Which were your music influences at the early periods of the group and were there any projects you took part in before DeVision was formed? Thomas : I was the last […]

LE : Hello Thomas. Could you tell us how you got together as a band and who came up with the name De/Vision ? Which were your music influences at the early periods of the group and were there any projects you took part in before DeVision was formed?

Thomas : I was the last one who joined the band in 1988. Steffen and I, we had known each other since the age of twelve or thirteen, but somehow we lost sight of each other and then got into contact again after a few years and soon I became a member of the band. At that time the band had 4 members: Steffen, Markus, Stefan and Thomas, two of them have left the band in the meantime. I don΄t remember who came up with the name, that΄s too far away. This band was the first time I got into touch with (making) music, I had never touched any musical instruments, like the rest of the band I guess, but they were already quite experienced with the keyboards.
Our musical influences were, of course, the bands of the 80ies, we loved these electronic beats, the melancholy of the songs, melodies that went straight to your heart, that was something we wanted to create with our music. Περισσότερα “De/Vision – Interview” →

Alan’s leaving DM, official announcement

“The overriding reason for my departure, above all else, was that since ‘93 I hadn’t really been enjoying life in the group enough to warrant sticking with it, especially given that I didn’t feel there was anything more I could personally achieve within it’s boundaries. I have to say that I never had any doubts […]

“The overriding reason for my departure, above all else, was that since ‘93 I hadn’t really been enjoying life in the group enough to warrant sticking with it, especially given that I didn’t feel there was anything more I could personally achieve within it’s boundaries. I have to say that I never had any doubts that it was the right thing to do at the right time for me. My involvement with Depeche has been good to me and I am grateful for the wonderful memories and the enviable position it has left me in. I’m proud of my involvement with ‘The Singles 86-98’ which effectively represents 10 years of hard but satisfying work. There have been one or two bleak moments but at the end of the day it’s all been worth it – and who could ask for anything more?”

Zwan live, Shepherds Bush, London, 12.02.03

Όταν έμαθα ότι επιτέλους οι ZWAN θα έρχονταν στο Λονδίνο, τα περισσότερα εισιτήρια είχαν ήδη εξαντληθεί. Κάποια που βρήκα ήταν για το level 3 του Shepherds Bush Empire, το οποίο φυσικά δεν είναι και ότι καλύτερο στο venue. Προσπαθώντας να μην προκαλέσω όμως την τύχη μου, αποφάσισα να παραγγείλω online αλλά το ticketmaster ήταν “down”. […]

Όταν έμαθα ότι επιτέλους οι ZWAN θα έρχονταν στο Λονδίνο, τα περισσότερα εισιτήρια είχαν ήδη εξαντληθεί. Κάποια που βρήκα ήταν για το level 3 του Shepherds Bush Empire, το οποίο φυσικά δεν είναι και ότι καλύτερο στο venue. Προσπαθώντας να μην προκαλέσω όμως την τύχη μου, αποφάσισα να παραγγείλω online αλλά το ticketmaster ήταν “down”. Άρχισα να βλέπω λοιπόν ξανά μπροστά μου τα φαντάσματα της ατυχίας που με είχαν αποτρέψει από το να δω live τους αγαπημένους Smashing Pumpkins στην Αθήνα πριν από κάποια χρόνια – κάτι που θα μετανιώνω για πολλά χρόνια ακόμα.
Οι προσπάθειες για ticket δεν απέδωσαν, οπότε το πήρα απόφαση ότι θα έπρεπε να ξεχάσω προς το παρόν τη συναυλία αυτή και να βρω μια λύση της τελευταίας στιγμής, ή να ψάξω στο ebay – πολύ πιθανόν χρυσοπληρώνοντας κάποιον… Περισσότερα “Zwan live, Shepherds Bush, London, 12.02.03” →