Menu

Immortal Memory – Lisa Gerrard / Patrick Cassidy

Λέω αυτή τη φορά να γυρίσω πίσω, σε μια κυκλοφορία αρκετά περασμένη, όχι όμως και ξεπερασμένη. Immortal Memory, by Lisa Gerrard & Patrick Cassidy. Δικαιολογημένα θα ρωτήσει κανείς γιατί γίνεται τώρα η κριτική αυτού του δίσκου, μετά από τόσο καιρό κι αφού οι μνήμες από τον απόηχο της κυκλοφορίας του έχουν ξεθωριάσει(??). Η απάντηση η […]

Λέω αυτή τη φορά να γυρίσω πίσω, σε μια κυκλοφορία αρκετά περασμένη, όχι όμως και ξεπερασμένη. Immortal Memory, by Lisa Gerrard & Patrick Cassidy. Δικαιολογημένα θα ρωτήσει κανείς γιατί γίνεται τώρα η κριτική αυτού του δίσκου, μετά από τόσο καιρό κι αφού οι μνήμες από τον απόηχο της κυκλοφορίας του έχουν ξεθωριάσει(??).

Η απάντηση η δική μου δεν είναι μία. Ο τίτλος του album “immortal memory” φαίνεται να μου επιτρέπει μια παράταση στη διαμόρφωση τελικών εντυπώσεων. Είναι σαν να μου επιβάλλεται μια συγκεκριμένη διαδικασία: Πρώτες εντυπώσεις, ανατροπή εντυπώσεων, εμμονή, επανάληψη εντυπώσεων…
Άκουσα το album περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο φέτος, ακόμα και όταν το καλοκαίρι είχε μπει για τα καλά και η ζέστη απαιτούσε ανάλαφρα ακούσματα. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο δίσκος είναι αξιόλογος και το αυτί αποζητά τον ήχο του ξανά και ξανά….OR that the high temperature has caused some serious side-effects… Περισσότερα “Immortal Memory – Lisa Gerrard / Patrick Cassidy” →

The Cure – Τhe Cure

Είχαμε μια σχετική ανυπομονησία πριν ακούσουμε την καινούρια δουλειά του Ρόμπερτ Σμίθ…πίσω το Μπλάντφλάουερς, μπροστά κάποιες φήμες περί numetal επιρροών, κάπου στη μέση είχαμε βαλτώσει και εμείς ως ‘πρώην’ οπαδοί και νυν αντικειμενικοί κριτές…ήταν και κριτικές που μιλούσαν για ‘καλή κιθαριστική δουλειά’ και λέγαμε μια από τα ίδια…σα να λέμε ‘ελπιδοφόρος, εξελίξιμος, επένδυση’ στο ποδόσφαιρο…ωσπου […]

Είχαμε μια σχετική ανυπομονησία πριν ακούσουμε την καινούρια δουλειά του Ρόμπερτ Σμίθ…πίσω το Μπλάντφλάουερς, μπροστά κάποιες φήμες περί numetal επιρροών, κάπου στη μέση είχαμε βαλτώσει και εμείς ως ‘πρώην’ οπαδοί και νυν αντικειμενικοί κριτές…ήταν και κριτικές που μιλούσαν για ‘καλή κιθαριστική δουλειά’ και λέγαμε μια από τα ίδια…σα να λέμε ‘ελπιδοφόρος, εξελίξιμος, επένδυση’ στο ποδόσφαιρο…ωσπου μπήκε ο σύμπακτος δίσκος στο μηχάνημα…μετά από αρκετές ακροάσεις και ιδιαίτερη προσοχή στο καινούριο σινγκλάκι όπως φρόντιζε να υπενθυμίζει το εξώφυλλο είχαμε αποφανθεί…’Τι μαλακία είναι αυτό’…Πιπέρι στο στόμα να μάθεις να βρίζεις…

Αυτός ο σκελετός των 17,20 Ευρώ μας συντρόφευε στο άνυδρο ερημονήσι για κάμποσες νότες…ή τουλάχιστον έτσι πιστεύαμε πριν πέσουμε στο νερό…και όλα άλλαξαν… Περισσότερα “The Cure – Τhe Cure” →

Orbital – The Blue Album

I would always say that Orbital is that fraternal electronic duo you go to see performing live. They did so at the Brixton Academy in London, on Thursday 24 June, immediately after England’s Euro 2004 defeat. “Within minutes sporting shame was forgotten as the Academy became one huge, bouncing, seething dancefloor” . Thursday’s show was […]

I would always say that Orbital is that fraternal electronic duo you go to see performing live. They did so at the Brixton Academy in London, on Thursday 24 June, immediately after England’s Euro 2004 defeat. “Within minutes sporting shame was forgotten as the Academy became one huge, bouncing, seething dancefloor” .

Thursday’s show was something of a greatest-hits set: from the early years: Chime and Satan –accompanied by an updated video backdrop incorporating G.W.Bush-, the 1996 hit single The Box, a personal favourite: Halcyon On and On containing some fresh new samples from the contemporary Darkness, and Doctor ? at the end, as a filling encore.

The duo also performed live the cinematic new single One Perfect Sunrise. One perfect sunrise by those ready to ride off into the sunset… Contradictory, huh? I bought the seventh and last Orbital album on the official date of its release. I normally don’t buy their cds. I just listen to their tracks here and there, mainly relying on the shots of euphoria with every deafening performance. Well, it also has to do with the dance. The dance! Yet the crisis in dance music scene caused the Hartnoll brothers to decide upon their retirement… or so they say. Περισσότερα “Orbital – The Blue Album” →

Cyanna – ‘άγγιξέ το’

Το πρωτο album των Cyanna ειναι γεγονος! Πολυ κλισε προταση, αλλα απαραιτητη – οπως και το αναλογο θαυμαστικο στο τελος της – για projects οπως αυτο που θα επιχειρησω να παρουσιασω παρακατω. Και μπορει κι απλα το γεγονος οτι τα παιδια καταφεραν μετα απο πολυ μεγαλη προσπαθεια και δουλεια να κυκλοφορησουν τον δισκο τους να […]

Το πρωτο album των Cyanna ειναι γεγονος! Πολυ κλισε προταση, αλλα απαραιτητη – οπως και το αναλογο θαυμαστικο στο τελος της – για projects οπως αυτο που θα επιχειρησω να παρουσιασω παρακατω. Και μπορει κι απλα το γεγονος οτι τα παιδια καταφεραν μετα απο πολυ μεγαλη προσπαθεια και δουλεια να κυκλοφορησουν τον δισκο τους να αποτελει απο μονο του σταθμο για κεινους, αλλα κι αυτο θα εμενε στον αερα αν το ιδιο το album δεν καταφερνε να ανταποκριθει στις προσδοκιες (μας, τους,… ολων). Και φαινεται να τα καταφερνει μια χαρα.

“Δε θυμαμαι τι θα πει χαρα, στου κοσμου την τρυπα ειναι σκοτεινα και δε με νοιαζει, δε με τρομαζει να βλεπω οτι εξω η μερα αλλαζει, κι ο ηλιος αν λαμπει εκει ψηλα για μενα συνεχεια βρεχει δυνατα, θαμπες εικονες στο βαθος της σκεψης κραταν το μυαλο μου, κοιτα να’αντεξεις σαν να μου λενε…” Περισσότερα “Cyanna – ‘άγγιξέ το’” →

Wolfsheim – Interview

Athens, Sunday 09.05.2004. The Greek audience had the privilege of watching the most important German synthpop band of our times playing live at the country’s most successful electro festival to date. We are talking about Wolfsheim, who were headlining the 3rd Elfentanz Festival. After a memorable sold-out concert, Lost Echoes.net had the unique opportunity to […]

Athens, Sunday 09.05.2004. The Greek audience had the privilege of watching the most important German synthpop band of our times playing live at the country’s most successful electro festival to date. We are talking about Wolfsheim, who were headlining the 3rd Elfentanz Festival. After a memorable sold-out concert, Lost Echoes.net had the unique opportunity to take an exclusive interview with Peter Heppner and Markus Reinhardt and ask them what we always wanted to find out…”.

  • LE: Will there be a new single from Casting Shadows? Which song do you think would make a good next single, and when is it going to be released?
  • Markus Reinhardt : I love “Approaching Lightspeed”. But we really love the whole album.
  • Peter Heppner : We love all the songs of the album. That’s why they are in the album.
  • Markus Reinhardt : But the next single will be “Wundevoll” and it will be released in autumn.
  • Peter Heppner : It is very difficult for us to choose the single, because every song of the album is very important. The album wouldn’t be complete without one of the songs it has now. So it’s always a real problem to choose a single, except with Kein Zuruck. It was absolutely clear that we had to choose this song because it’s a very special song for us.

Περισσότερα “Wolfsheim – Interview” →

minDecease – ‘Torture’ [ demo review ]

Τους minDecease οι περισσοτεροι τους γνωρισαμε με το “Torture (demon mix)”. Το συγκεκριμενο track ξεχωρισε και απεσπασε εξαιρετικα σχολια. Οι minDecease κινουνται σε μελωδικες electro-industrial μουσικες κατευθυνσεις, με αναφορες σε συγκροτηματα οπως οι Suicide Commando, οι Hocico, αλλα ακομα και οι Aslan Faction, οι Grendel, κ.α. Και μπορει η μουσικη τους – οπως και τα […]

Τους minDecease οι περισσοτεροι τους γνωρισαμε με το “Torture (demon mix)”. Το συγκεκριμενο track ξεχωρισε και απεσπασε εξαιρετικα σχολια. Οι minDecease κινουνται σε μελωδικες electro-industrial μουσικες κατευθυνσεις, με αναφορες σε συγκροτηματα οπως οι Suicide Commando, οι Hocico, αλλα ακομα και οι Aslan Faction, οι Grendel, κ.α.

minDecease - 'Torture' [ demo review ] Και μπορει η μουσικη τους – οπως και τα προαναφερθεντα σχηματα φανερωνουν – να ειναι ενα μιγμα απο electro, industrial και noise, αλλα μαλλον τελικα ειναι δυσκολο να τους καταταξει κανεις σε καποια συγκεκριμενες κατηγοριες. Ο ηχος τους συνδυαζει με πολυ πετυχημενο τροπο λυρικοτητα και πολυ δυνατο ρυθμο, ενω περα απο την καλη παραγωγη, αλλα και την μελωδικοτητα που προσδιδει στη μουσικη τους μια ξεχωριστη μουσικη ταυτοτητα, καποιος θα μπορουσε να σταθει και στους πολυ προσεγμενους στιχους των τραγουδιων. Περισσότερα “minDecease – ‘Torture’ [ demo review ]” →