Menu

Z Prochek – Viewers

To “Viewers” δεν μπορει να θεωρηθει καινουρια κυκλοφορια (η επισημη release date του ηταν η 24η Μαιου) αλλα για λογους που θα γινουν σαφεις παρακατω, αποφασισα να κανω το συγκεκριμενο review, εστω και καθυστερημενα. Σε μια εποχη μαλλον δυσκολη για την synthpop / futurepop (προσθεστε αλλους 4-5 συγγενεις ορους) τα groups που δηλωνουν φανερα τις […]

To “Viewers” δεν μπορει να θεωρηθει καινουρια κυκλοφορια (η επισημη release date του ηταν η 24η Μαιου) αλλα για λογους που θα γινουν σαφεις παρακατω, αποφασισα να κανω το συγκεκριμενο review, εστω και καθυστερημενα.

Σε μια εποχη μαλλον δυσκολη για την synthpop / futurepop (προσθεστε αλλους 4-5 συγγενεις ορους) τα groups που δηλωνουν φανερα τις επηροες τους εχουν περισσοτερες πιθανοτητες να κακοχαρακτηριστουν παρα να κερδισουν την οποια εκτιμηση απο το κοινο, ακομα και οταν το αποτελεσμα (το μουσικο …παντα) ειναι αξιολογο.

Και οι Ζ Prochek χωρις φοβο (αλλα με περισσιο παθος) ερχονται να αποδειξουν οτι το να εμπνεεσαι απο καποιους δεν σημαινει αναγκαστικα οτι τους αντιγραφεις και οτι δεν εχεις να προσφερεις …τιποτα δικο σου. Οι συγκεκριμενοι τυποι λοιπον εφτιαξαν ενα album που αφενος στηριζεται σε γερες βασεις και δοκιμασμενες συνταγες αφετερου καταφερνει να αναδειξει καποια σημαντικα στοιχεια, αμεσα σχετικα με το ταλεντο τους. Περισσότερα “Z Prochek – Viewers” →

Interpol – Antics

2 χρόνια μετά το αριστουργηματικό ντεμπούτο Turn on the bright lights, οι Interpol επιστρέφουν με το Antics, κάνοντάς μας να μιλάμε όχι πια για τη νέα, πολλά υποσχόμενη μπάντα που παίζει το καλύτερο 80’s New Wave των 00’s, αλλά για ένα δεμένο γκρουπ με κατασταλαγμένο ήχο το οποίο σε λίγα χρόνια θα θεωρείται κλασσικό για […]

2 χρόνια μετά το αριστουργηματικό ντεμπούτο Turn on the bright lights, οι Interpol επιστρέφουν με το Antics, κάνοντάς μας να μιλάμε όχι πια για τη νέα, πολλά υποσχόμενη μπάντα που παίζει το καλύτερο 80’s New Wave των 00’s, αλλά για ένα δεμένο γκρουπ με κατασταλαγμένο ήχο το οποίο σε λίγα χρόνια θα θεωρείται κλασσικό για κάθε ακροατή που αρέσκεται σε new wave/alternative ακούσματα.
New “Antics”, λοιπόν; Μάλλον όχι…

Ηχητικά το Antics είναι η φυσική συνέχεια του Turn on the bright lights, κινούμενο μέσα στα ίδια πλαίσια, χρησιμοποιώντας παρόμοιες μουσικές φόρμες, ακολουθώντας μέχρι και την ίδια δομή στο tracklisting του cd: Είναι ένα άλμπουμ με αρχή, μέση και τέλος ή, αν θέλετε, πρόλογο (το όμορφο mid tempo του Next Exit ως εισαγωγή βάζει στο κλίμα τον ακροατή και τον προϊδεάζει για το τι πρόκειται ν’ακούσει, όπως ακριβώς το Untitled του πρώτου άλμπουμ), κυρίως θέμα (το Slow Hands ως πρώτο single είναι η καταλληλότερη επιλογή-κράχτης: Δυνατό, Catchy και right to the point, αδελφάκι του Say hello to the angels) και επίλογο που, ξαναρίχνοντας τους τόνους, λειτουργεί ως ιδανική κατακλείδα. Η παραγωγή είναι πιο γεμάτη και ακούγοντας το Antics προσεκτικά ανακαλύπτεις κάθε φορά και άλλους ήχους, άλλα layers… Περισσότερα “Interpol – Antics” →

Anne Clark – Interview

A few days before her unique concert with David Harrow in Athens at 30 October, Anne Clark talks to Lost Echoes.net about inspiration, plans, terrorism, computers & the colours of her music.. LE : Through all these years of your musical existence you have established your own unique way of expression based on spoken words […]

A few days before her unique concert with David Harrow in Athens at 30 October, Anne Clark talks to Lost Echoes.net about inspiration, plans, terrorism, computers & the colours of her music..
LE : Through all these years of your musical existence you have established your own unique way of expression based on spoken words accompanied by various instruments. How difficult has it been for you to remain in the music business and retain your uniqueness?

A. Clark : Well – sometimes it has been very difficult for me to stay in the music “business” and on a number of occasions over the past 25 years I have stopped. Sometimes this was because I totally lost the ability to deal with the “business” and other times because I knew there were other things I wanted and needed to do. But music and language and communication are vital to me and even if I could no longer work with them in the music business they would still be a major part of whatever I chose to do. Apart from all of my decisions of course, the main reason I have managed to have a career this long is due to the loyalty of the people who buy my CDs and come to my concerts…even if sometimes I don’t always give them what they expect or want. That’s a great relationship!!!!! Περισσότερα “Anne Clark – Interview” →

Nick Cave & the Bad Seeds – Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus

Κάποιες λίγες σκέψεις για το διπλό δίσκο «Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus» των Nick Cave and the Bad Seeds: O Cave είναι σεξιστής αλλά με έναν ‘defenceless without you’ τρόπο. Οι γυναίκες «τρέφουν» τον ίδιο και την έμπνευσή του: Κι αυτό αρέσει στις γυναίκες. Τις προετοιμάζει κατά κάποιον τρόπο. ‘Cruel tastes astonish you..’, όπως θα […]

Κάποιες λίγες σκέψεις για το διπλό δίσκο «Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus» των Nick Cave and the Bad Seeds:

O Cave είναι σεξιστής αλλά με έναν ‘defenceless without you’ τρόπο. Οι γυναίκες «τρέφουν» τον ίδιο και την έμπνευσή του: Κι αυτό αρέσει στις γυναίκες. Τις προετοιμάζει κατά κάποιον τρόπο.
‘Cruel tastes astonish you..’, όπως θα έλεγε και ο Μαρκήσιος ντε Σαντ..

Κάνοντας τη σύνδεση με την προηγούμενη κυκλοφορία του Cave, επαναφέρω, αναδιατυπώνοντας εδώ, εκείνη την πρόταση στο τέλος της παρουσίασης του “Nocturama”: “Ο Nick Cave είναι ένας τύπος που μπορεί με έναν ωμό, αφελή τρόπο να σου λεέι “Let me f*** you” και να σε κάνει να μελαγχολείς…”.
Πάντως, στην περίπτωση του νέου διπλού άλμπουμ του, τα παραπάνω δεν ισχύουν. Μάλλον γιατί ο Nick ξαναβρίσκει εδώ την βασική κοφτή φωνή του! Περισσότερα “Nick Cave & the Bad Seeds – Abattoir Blues/The Lyre Of Orpheus” →

De/Vision – 6 Feet Underground

“Immaculation in your eyes Depravity within your mind A suffer from a devotional alliance… Purity is in your smile A lack of confidence beneath your shy Another heavenly defiance…” -‘Dinner without grace’- De/Vision [from World Without End] Πόσο καιρό έχετε ν’ακούσετε τέτοιους στίχους, τραγουδισμένους από σταθερή, μελαγχολική, αξέχαστη φωνή, ‘τυλιγμένους’ σφιχτά με μια μελωδικότατη synthpop […]

“Immaculation in your eyes
Depravity within your mind
A suffer from a devotional alliance…
Purity is in your smile
A lack of confidence beneath your shy
Another heavenly defiance…” -‘Dinner without grace’- De/Vision
[from World Without End]

Πόσο καιρό έχετε ν’ακούσετε τέτοιους στίχους, τραγουδισμένους από σταθερή, μελαγχολική, αξέχαστη φωνή, ‘τυλιγμένους’ σφιχτά με μια μελωδικότατη synthpop μουσική??

Άκουσα το κομμάτι μετά από πολύ καιρό! Μετά έβαλα Camouflage και Depeche Mode… και ξαναγύρισα!

“In a world of lies
We are free from cares
We close our eyes…” -‘Free from cares’- De/Vision [from Unversed In Love]

Σκοτεινό, ethereal κομμάτι! Ναι, ναι ξέρω! Και το “Dress me when I bleed”… Steffen is singing, steadily, about all those things that are not easy, life and love, the painful though beautiful ones. And he then brings up the tragedy of the contradiction (pain and beauty)….Existencionalism via music??… ouuufff… Μετά τα μουσικά ακούσματα που είχα τον τελευταίο καιρό, τα αισθηματικά κι αισθαντικά κλπ κλπ… De/Vision made me think… disastrous but beautiful! The contradiction! xa!

Δεν ξαναγύρισα στους Camouflage, ούτε στους Depeche Mode… παρεμπιπτόντως, ε? Περισσότερα “De/Vision – 6 Feet Underground” →

The Prodigy – Always Outnumbered Never Outgunned

Let’s spit some fire, some fear and malice! “if I was in World War II, they’d call me spitfire” “Για ν’ ακούσεις σωστά τους Prodigy πρέπει να βάλεις το δισκάκι στο στερεοφωνικό και να βεβαιωθείς πως ο,τιδήποτε κρέμεται σε τοίχο ή εφάπτεται στο πάτωμα τρίζει, έτοιμο να ‘ξεριζωθεί’ από τη βάση του.” That I did! […]

Let’s spit some fire, some fear and malice!

“if I was in World War II, they’d call me spitfire”

“Για ν’ ακούσεις σωστά τους Prodigy πρέπει να βάλεις το δισκάκι στο στερεοφωνικό και να βεβαιωθείς πως ο,τιδήποτε κρέμεται σε τοίχο ή εφάπτεται στο πάτωμα τρίζει, έτοιμο να ‘ξεριζωθεί’ από τη βάση του.”
That I did!

Βλέποντας το εξώφυλλο του album αλλά και την αρχική σελίδα του official site σκέφτεσαι: “This album must have some real strong jaws…” Very cartoonish cover! Colourful! Στρατιωτικό καπέλο, δύο στροφόμετρα [?] για μάτια, shark jaws for cheeks και ….χειμώδη χείλια να καπνίζουν αρειμάνια τσιγάρο. Περισσότερα “The Prodigy – Always Outnumbered Never Outgunned” →