Menu

Nick Cave and Grinderman: μια εποχή στην κόλαση || «Grinderman 2»

Λήμμα “Nick Cave”. Αναζήτηση στη μουσική λεξικογραφία. Περιγραφή: μουσικός, συγγραφέας, ποιητής, επικείμενος σεναριογράφος, περιστασιακός ηθοποιός, ποικίλες συνεργασίες, μουσικά σχήματα. Πεποιθήσεις: πρώην πιστός, αρνείται τον προσωπικό θεό, αλλά πιστεύει ότι κάθε ερωτικό τραγούδι δεν είναι ποτέ απόλυτα ανθρώπινο μα έχει κάτι θεϊκό. Ενδυματολογικό στυλ: λιτός και κομψευόμενος αστός με διανοητικό δανδισμό, αλλά παραμένει πάντα ο πρίγκιπας […]

Max Richter – INFRA

Ξεκινάω αυτή την κριτική με αναστολές. Ίσως γιατί αντιλαμβάνομαι ότι αποτελώ το κομμάτι ενός τριγώνου που συντίθεται από τον κριτικό, το δημιουργό και το δημιούργημα. Είναι άχαρο, ίσως εξουσιαστικό, σχεδόν εγκληματικό να παρεμβαίνει κανείς στο διάλογο του έργου τέχνης με τους αποδέκτες του, σαν προφήτης που καλείται να μεταφράσει αυτό που δε μεταφράζεται σε καμία […]

Eyeless In Gaza: Answer Song & Dance

«Eyeless in Gaza has always striven for a timeless, transcendent feel… I love working with stillness and silence. For me, this is a way forward …it is a manifestation of the psyche». (από πρόσφατη συνέντευξη του Martyn Bates στο Δημήτρη Αντωνόπουλο) Αυτό είναι. Ένα μανιφέστο ψυχής από το Martyn Bates. Όχι μοιρολόγια καταραμένων τροβαδόρων ούτε […]

«Ubi sunt» …those days of once upon? «Ubi nunc»? [Αφιέρωμα στη minimal – wave μουσική σκηνή]

«Ubi sunt» …those days of once upon? Ubi nunc ? Οι φράσεις αυτές είναι οι πρώτες λέξεις σε μεσαιωνικούς ύμνους και αναφέρονται στο μοτίβο της νοσταλγίας, της περισυλλογής και της θνητότητας. «Ubi sunt qui ante nos fuerunt» είναι η ολοκληρωμένη φράση ή αλλιώς «που είναι αυτοί που υπήρξαν πριν από εμάς;» Και η απάντηση είναι […]

The National – High Violet

Οι καλλιτέχνες είναι πάντα κληρονόμοι μιας οικείας παράδοσης που τους έχει σημαδέψει και καλούνται να αναμετρηθούν μαζί της. Οι κληρονόμοι γίνονται αχθοφόροι,  όταν αναλογιστούν την κληρονομιά τους και νιώθουν να βαραίνει το αποκρυσταλλωμένο πνευματικό και καλλιτεχνικό άχθος προηγούμενων και σύγχρονων γενεών, το οποίο και παραλαμβάνουν με ευγνωμοσύνη. Κι έτσι οι άξιοι καλλιτέχνες έχουν πάντα το […]

Η ψυχεδέλεια του Βορρά / The Great God Pan is dead [Part II]

Χαίρομαι ιδιαίτερα που η νορβηγική σκηνή επιβεβαιώνει το τέλος μιας ψυχεδέλειας που αποθεώθηκε από τα ΜΜΕ για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες και της οποίας ο απόηχος του θαυμασμού παραμένει και σήμερα σα να επρόκειτο για θρησκεία αποκαλυπτική με τη θεοπνευστία του Χάξλεϋ και προεξάρχοντα ιερέα το Jimi Hendrix. Εν αρχή ην το άλμπουμ των Pink Floyd […]

Η ψυχεδέλεια του Βορρά / Reconstruction of Norwegian night strolls [Part I]

H ομορφιά της άσκοπης περιπλάνησης τη νύχτα συναρπάζει και τις πιο σκιασμένες μας σκέψεις. Περπατάμε ψηλαφώντας τον αέρα με όλα τα σενάρια πιθανοτήτων και την ανάσα να ξεθωριάζει σε μια λακκούβα νερό. Μετράμε τα βήματα με τα κοχύλια στα χέρια, με μια χούφτα θάλασσα να ξεπλένει τα όνειρα. Τα βήματά μας σφυροκοπούν σε άδειους δρόμους […]

Jοhann Jοhannsson – And In The Endless Pause There Came The Sound Of Bees

Ο εφευρέτης Thomas Edison, όταν ανακάλυψε τον φωνόγραφο, έβαλε σκοπό του να φτιάξει μια συσκευή που θα κατέγραφε ταυτόχρονα ήχο και εικόνες. Το πρώτο βήμα σε αυτό ήταν το «κινητοσκόπιο», η πρώτη μηχανή προβολής σε μια περίοδο όπου ο λόγος απουσίαζε από τον κινηματογράφο, η μουσική, όμως, ποτέ, διότι ήταν αυτή που μαζί με την […]

Into the realms of abstract sound [Part 2] | MONO – Hymn to the Immortal Wind

Παλιότερα οι ΜΟΝΟ αναφέρονταν μαζί με τους Mogwai και τους Explosions in the sky ως σημεία αναφοράς για τη σύγχρονη μουσική post rock, η οποία χρωστάει τη μισή της ψυχή στην κλασική, αφού συχνά αποκλείει σχεδόν εξ ολοκλήρου τα φωνητικά και επιμένει στην ενορχήστρωση και την εξισορρόπηση μιας ροκ αισθητικής με την ορχηστρική παράδοση. Οι […]

Into the realms of abstract sound [Part 1] | Eluvium – Similes

Eluvium:  Similes Τα πιο όμορφα πράγματα είναι στη βάση τους μια μουσική αρμονία κατά τον Καντίνσκι: ο ήλιος που δύει σ’ένα ηλιοβασίλεμα στη Μόσχα και καταλήγει σε μία κηλίδα κόκκινη  μοιάζει με το ζενίθ μιας μουσικής συμφωνίας που δονεί τις χορδές της ψυχής με το fortissimo πριν την εναποθέσει απαλά στην πραγματικότητα. Ο Καντίνσκι, ζωγράφος […]

Ο Zbigniew Preisner για τον πόλεμο: Anonyma

Δύο δώρα Χριστουγέννων για το 2009 από τον Πολωνό συνθέτη: ένα soundtrack  και μία αμιγώς χριστουγεννιάτικη επανέκδοση. Αυτοδίδακτος αλλά με μεγάλη μουσική εμπειρία στην κλασική μουσική και ιδιαίτερη αγάπη στους Πολωνούς ρομαντικούς συνθέτες αλλά και στον Paganini  και  το Sibelius, ο Zbigniew Preisner ξεκίνησε γράφοντας μουσική για φημισμένο καμπαρέ της Κρακοβίας, για να διοχετευθεί μετά […]

Puressence – Sharpen Up The Knives [The purest …highlights 1996-2009]

Ήρθε το πέμπτο άλμπουμ για ένα συγκρότημα που υπάρχει από το 1991 και αποδεικνύεται από τις μακροβιότερες μπάντες του Manchester έχοντας αφομοιώσει και τιμήσει με τον πιο δημιουργικό τρόπο την κληρονομιά των Stone Roses και των Chameleons. Η νέα συλλογή “Sharpen Up The Knives” είναι μία πολύ καλή αρχή για τους «ανειδίκευτους», αλλά υπόσχεται λίγες […]

Yann Tiersen – Πριν και μετά την Αμελί… Η απαρχή, η εξέλιξη, οι συνεργασίες

Ο Yann Tiersen θεωρείται από όσους τον γνώρισαν από το Αμελί ένας σύγχρονος νεοκλασικιστής συνθέτης, ένας άριστος εικονογράφος της γαλλικής μελωδίας, ο συνεχιστής μιας παράδοσης αναγνωρισμένων δημιουργών των soundtrack. Παρουσιάζεται ικανός να αιχμαλωτίζει με ακρίβεια τα στιγμιότυπα εικόνων, με τον ίδιο τρόπο που ο φωτογράφος παγώνει την αιωνιότητα σε μια φωτογραφία. Κι όμως ο ίδιος […]

In Clan… we trust [Clan Of Xymox]

Ο τίτλος του άρθρου είναι εμπνευσμένος από τον τίτλο του νέου άλμπουμ των Clan of Xymox  “In Love We Trust” που ακούγεται σε έναν ακτιβιστή σαν παράφραση του τέως αμερικανικού μονοθεϊστικού δόγματος in God we trust ή σε ένα θεοσεβούμενο σαν το προοίμιο ενός χριστιανικού ύμνου. Μάλιστα οι Clan of Xymox προβάλλουν το λογοπαίγνιο ακόμα […]

‘Netherlands’ [part 2] – ‘The Names’: Yesterday, today and tomorrow / Retrospective & review

Εφόσον κάθε πολιτιστικό παρελθόν φέρει ένα αόρατο φορτίο που αφομοιώνεται ασυναίσθητα όπως ο αέρας που αναπνέουμε, η περιήγηση στη μουσική σκηνή των Κάτω Χωρών θα συνεχιστεί και εδώ μέσα στα πλαίσια του ευρύτερου πολιτιστικού πλαισίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τη συσσωρευμένη πείρα των αιώνων. Υπάρχουν οι τέχνες του χώρου και του χρόνου. Η ζωγραφική αποσπά […]

‘Netherlands’ [part 1] – Από τη χρυσή στην νέα εποχή: Μουσικές διαδρομές στις κάτω χώρες

Το 1517 ο Έρασμος, Ολλανδός ουμανιστής και θεολόγος, έγραφε ότι θα ήταν ευτυχισμένος, αν ξαναέβρισκε τη νεότητά του προκειμένου να απολαύσει τη χρυσή εποχή της βορειοδυτικής Ευρώπης. Ήταν τότε που στα λιμάνια της Μπρυζ έφταναν ποικίλα εμπορικά προϊόντα, υψώνονταν επιβλητικά και λαμπρά οικοδομήματα, ενώ παράλληλα άνοιγαν νέοι ορίζοντες στα επιστημονικά πεδία και οι Κάτω Χώρες […]

Σονέτα του Σαίξπηρ [Θέατρο]

11-9-09 : Οι συνθήκες ιδανικές και ρομαντικές για να μπει κανείς στο κλίμα αγάπης  της παράστασης. Βράδυ  με αρκετές σταγόνες βροχής, ανηφορίζοντας τη Θεμιστοκλέους φτάνω σε μια ήσυχη γωνιά, στο 104, λίγα μέτρα από την Καλλιδρομίου. Ένα  κομψό νεοκλασικό κτίριο  στεγάζει το Κέντρο Λόγου και Τέχνης  των εκδόσεων Καστανιώτη που δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει τις […]

The Veils: ‘Sun Gangs’

Η αναβολή συνήθως είναι δυσάρεστη, αλλά συντηρεί και εντείνει την επιθυμία. Η προγραμματισμένη συναυλία των Veils στο Gagarin αναβλήθηκε και, όπως ανακοινώθηκε, θα πραγματοποιηθεί μετά τις 10 Σεπτέμβρη, όταν το γκρουπ θα έχει ολοκληρώσει την περιοδεία του στη Β. Αμερική και μετά την επίσημη ανακοίνωση της αποχώρησης του Henning Dietz, που ήταν στα drums. Ως […]

Ραψωδία σε μια νύχτα με αγέρα ή καθ’οδόν με τους And Also The Trees

Στο λόφο τελειώνει αυτός ο βραδινός άνεμοςΚάποιος εγκατέλειψε  το μαύρο ουρανό…Εκείνος πλανιέται και ξαναγυρίζει σε πράσινες όχθες…Balancing on the windLeaning on the cliff edge wind, in limbo…. Ας μου επιτραπεί αυτή η αυθαίρετη συρραφή στίχων ως αυτούσια κατάθεση ακατέργαστου συναισθήματος ενός ακροατή και συνάμα αναγνώστη. Η μουσική εμπειρία αναζητά την ολοκλήρωση στην ποίηση και αντίστροφα. […]

Mogwai – The Hawk Is Howling

The hawk is howling: τίτλος αινιγματικός .Θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός παραμυθιού ή το τέλος του. Το ουρλιαχτό είναι  κι αυτό μουσική, μια μακρόσυρτη ιαχή στο σκοτάδι, ένας οιωνός ή ένα κατευναστικό παιχνίδισμα της νύχτας. «Το γεράκι  ουρλιάζει» μαζί με τις κιθάρες των Mogwai, άλλοτε αιφνίδια και απελπισμένα κι άλλοτε υποτονικά και παραπονεμένα. […]

MAX RICHTER – 24 Postcards in Full Colour

Αν και ο ρομαντισμός του Σοπέν ή του Μακ Άνταμ, που συγκινεί πάντα όσους εκτιμούν την αξία των αισθημάτων και την ηχητική τους σχηματοποίηση με υποταγή στην κλασική νόρμα, θεωρείται αξεπέραστος, μπορεί να επιβιώνει σε μία μουσική μετενσάρκωση του 21ου αιώνα. Όχι, δεν πρόκειται για βλασφημία ή κριτική μεγαλοστομία. Απλά, οι ήχοι που κατρακυλούν με […]

Waltz with Bashir [cine review]

Προφητική ταινία; Καλλιτεχνικό ένστικτο; Αφυπνισμένες ενοχές του σκηνοθέτη και απολογία εκ μέρους ισραηλινών διανοούμενων σκεπτικιστών; Ή αποκατάσταση μιας απωθημένης επώδυνης εμπειρίας για χάρη μιας ειλικρινούς ωρίμανσης υπαρξιακής και καλλιτεχνικής; Ίσως όλα αυτά και ακόμα, προφανώς, περισσότερα ήταν το σημείο αναφοράς της ταινίας “Βαλς με το Μπασίρ” που αποδεικνύεται τραγικά επίκαιρη με τα πολεμικά εγκαίνια του […]

Joy Division [ by Grant Gee ]

Τα vintage κομμάτια στη μόδα θεωρούνται αναντικατάστατα και συνδυάζονται συχνά άψογα με τις σύγχρονες τάσεις. Έτσι και στη μουσική τα περασμένα δεν είναι παρωχημένα, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο ήχος είναι σχεδόν προφητικός και μπολιάζει την εκδοχή του αποκαλούμενου «μεταμορντένου». Ίσως αυτή είναι μια εξήγηση για το φετινό ενδιαφέρον στην ιστορία των Joy Division μέσα […]

Portishead – Third

Ειπώθηκε ότι οι Portishead επέστρεψαν από την εξορία. Ίσως από την αυτοεξορία. Και πάλι, όμως μιλάμε με «μιντιακούς» όρους. Δεν είναι εξόριστος όποιος αυτοσυγκεντρώνεται σε  solo αναζητήσεις. Απλώς εργάζεται όπως ένας πραγματικός καλλιτέχνης: μιλάει, όταν έχει βρει τις λέξεις. Δεν είναι νεκρός κάποιος, για τον οποίο δεν έχουμε πρόσφατα νέα του. Απλώς κινείται και ανασαίνει […]

And Also The Trees – (Listen for) the Rag and Bone Man

Οι And Also The Trees υπήρξαν πάντοτε σαφείς και ειλικρινείς. Αν και η μουσική τους μυθοπλασία αφορά σε ένα εντελώς ιδιότυπο, βαθύτατα εσωτερικό και ακανόνιστο ρυθμό, προσδιορίζεται ο χωροχρόνος της ευθύς από την αρχή του album: «in another land», η χώρα όπου σε μια χούφτα συννεφιά μετράς τα παλιά σου οράματα με την ελπίδα μιας […]

Zbigniew Preisner – Silence, Night & Dreams

Αρχικά, ο αντίλαλος μιας εσωτερικής κραυγής που υψώνεται σαν αψίδα προς τον ουρανό. Ένα κοφτερό, αόρατο λεπίδι που τρομάζει τα πουλιά των βράχων. Κι έπειτα η φωνή επιστρέφει στην πηγή της, στην Teresa Salguiero. Ο αντίλαλος παρέμεινε και διαπερνά τα πλήκτρα του πιάνου διά χειρός Preisner. Συνοδεύει το τσέλο και ο πυρήνας της νέας σύνθεσης […]

Cold Wave: Η αυγή μιας νέας ευαισθησίας – Norma Loy

Η καταχώρηση και ταξινόμηση της μουσικής δημιουργίας σε περιόδους και ρεύματα είναι σύμπτωμα του πόθου για τάξη και εξαιρετικό πρόσχημα για τη διαμόρφωση μιας καταγραφικής μνήμης, ώστε να διευκολύνεται η ταχεία επαναφορά μουσικών γνώσεων ή βιωμάτων μέσω της περιοδολογικής κατάτμησης. Έτσι, όμως θαυμάζουμε τον αφρό ενός κύματος στην επιφάνεια της θάλασσας, ενώ παραγνωρίζουμε την πλούσια […]

Colleen – Les Ondes Silencieuses

Συχνά η γυναικεία ευαισθησία ταυτίζεται με τη μελαγχολία. Στο μουσικό έργο της Colleen όμως η ευαισθησία αποδείχνεται ευεργετικά μελαγχολική και παραδόξως ευχάριστη. Ίσως γιατί, σύμφωνα με το Νίτσε, η ηδονή είναι πολύ πιο βαθιά από την  οδύνη και έτσι ο συνθέτης μπορεί να εκφράζει πόνο, ενώ ταυτόχρονα η ίδια η μουσική να σιγοτραγουδάει την ευτυχία […]

Eyeless in Gaza: Μουσικός ιμπρεσιονισμός με πρόθεση

Αν και οι ορισμοί των εννοιών είναι ενίοτε παρακινδυνευμένοι, θα τολμήσω να ορίσω τους Eyeless in Gaza ως το θρίαμβο της μνήμης επί του παρόντος. Παραφράζοντας τον Πλάτωνα, θα έλεγε κανείς ότι η μουσική, όπως και η γνώση, είναι ανάμνηση. Πρόκειται για μουσικό ιμπρεσιονισμό με πρόθεση, η οποία δηλώνεται απερίφραστα από το Μ. Βates στο […]

Pearl Jam – Ανταπόκριση Από Ένα Όνειρο

Την τελευταία νύχτα του φετινού Σεπτέμβρη απόλαυσα την ομορφιά του φθινοπώρου και συνάμα την παράξενη δύναμη ενός συνειρμού με σημείο αναφοράς τη θορυβώδη διαρροή ηχητικών ιριδισμών σε ένα ανεπανάληπτο μουσικό γεγονός. Η συνειρμική διαδοχή των σκέψεων και μουσικών ψελλισμάτων μου έφερε στα χείλη μου μία έκφραση αντιπροσωπευτική της μπωντλερικής μεγαλοστομίας: «Με συνεπαίρνει η μουσική σα […]

Gavin Bryars – BIPED [tribute review]

Έξι πράξεις σαράντα έξι περίπου λεπτών χωρίς ενδιάμεση παύση θυμίζουν την ικανότητα της τέχνης να ενοποιεί την πραγματικότητα , αν και προϋποθέτει την ενδεχόμενη ανατροπή της. Έξι πράξεις εξαιρετικής ενορχήστρωσης με ηλεκτρικές  απολήξεις είναι το δώρο του Gavin Bryars στο Merce Cunningham για την αισθητοποίηση των χορογραφικών οραμάτων του τελευταίου. Οι ηχογόνες πηγές μοιάζουν να […]

A tribute to «The sheltering sky» [cine article]

Είναι κοινός τόπος ότι το σκηνικό πλαίσιο και το εξωτερικό περιβάλλον σ’ένα λογοτεχνικό έργο αποτελεί ερμηνευτικό κλειδί για το περιεχόμενό του. Συχνά μάλιστα υπάρχει απόλυτη συστοιχία μεταξύ των χαρακτηριστικών της σκηνογραφίας και των εσωτερικών διαθέσεων στους χαρακτήρες. Το ίδιο ισχύει και στα κινηματογραφικά έργα, των οποίων οι ερμηνευτικές ενδείξεις αποκαλύπτονται όχι μόνο με τη  σκηνογραφία, […]

Δέκα πλην ένας μουσικοί αφορισμοί σε διαγραμματικό άξονα

Όταν μιλάμε για αφορισμούς δεν εννοούμε πάντα τις θρησκευτικές επιπλήξεις με σκοπό την απόσπαση μέλους από τη θρησκευτική κοινότητα στην οποία ανήκει. Αφορισμοί είναι και οι σύντομες αλλά περιεκτικές διατυπώσεις που μπορούν να λάβουν, μεταξύ άλλων, λογοτεχνική μορφή, ενώ εκφράζουν ένα εύρος νοημάτων. Οι σύντομες αυτές διατυπώσεις «αρκούν για να αποβούν ισόβιο φυλακτό ενός ανθρώπου». […]

Ιan Curtis – Ο «Ευτυχισμένος Πρίγκηπας»

Ελεγεία για έναν αυτόχειρα Ο ήχος και ο λόγος υπήρξαν από νωρίς πιστοί συνοδοιπόροι στην ιστορία, προτού η γραφή εισέλθει στο ιστορικό γίγνεσθαι. Γι’ αυτό και οι μουσικές καταβολές της ποίησης μου επιτρέπουν με ποιητική άδεια το ακόλουθο διακειμενικό εγχείρημα με στίχο των Joy Division και ενός Έλληνα ποιητή: «Πνιγόμαστε μες στον παράδεισό μας…, γιατί […]