Menu

Το μεγαλείο μι’ αναχώρηση είναι,
κάτι από μέσα μας, που
αντί να μας ακολουθήσει, έναν άλλον τραβάει δρόμο
και στους ουρανούς βολεύεται.

Η ύψιστη της τέχνης συνάντηση
μη δεν είναι το χαρμόσυνο αντίο;
Κ’ η μουσική: το στερνό κείνο βλέμμα
που ρίχνουμε πάνω στους εαυτούς μας!
[ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ~ Από τη συλλογή “Τα Περιβόλια”]

 

Η μοναξιά μοιάζει με τη βροχή
…στην πόλη σαν βροχή πέφτει.
Σε ώρες απρόσμενες πέφτει το πρωί,
σε δρόμους άγνωστους της πολιτείας,
κι όταν τα σώματα , αυτά που τίποτε δεν νιώσανε, χωρίζουν
θλιμμένα κι αποξενωμένα,
κι όταν οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να αγαπηθούν
αλλά στην ίδια κλίνη πρέπει να πλαγιάσουν
πάει τότε η μοναξιά, όπου πάνε οι ποταμοί…
[Η ΜΟΝΑΞΙΑ ~ Από τη συλλογή “Το Βιβλίο Των Εικόνων”] Περισσότερα “Στον άνεμο μετέωρος θε να ‘μαι [Rainer Maria Rilke]”

“….Όλοι μαζί φορτωμένοι
ενοχικές πλάτες
και χείλη που ψάχνουν αόρατη τροφή
αποτελούμε την πιο παρανοϊκή διαδικασία
-γυρεύοντας λύσεις αστρικές-
τρυπώντας ξεσκίζοντας διαμελίζοντας τεμαχίζοντας
ωστόσο
το κουκούλι
της ίδιας μας της αθωότητας
ενώ παράλληλα
κάθε λεπτό
μ’ αμείωτη ελπίδα
γλείφουμε εκπατρισμένες ιδεολογίες
ξεκινώντας την μεταξένια του ύφανση
για μιαν ακόμη φορά

Δε χορταίνουμε ποτέ να το ακούμε να ψυχομαχεί…” Περισσότερα “Διαδοχικά Φωτοπέταλα [Πόπη Γκερούση]”

Suede - Night Thoughts
Suede – Night Thoughts
Bear's Den - Red Earth And Pouring Rain
Bear’s Den – Red Earth And Pouring Rain
Shearwater - Jet Plane And Oxbow
Shearwater – Jet Plane And Oxbow

Περισσότερα “Δέκα αγαπημένα μουσικά album κι ένα τραγούδι για το 2016 – Ιωάννης Γλυκός”

Σε περιμένω ανυπόμονα φθινόπωρο
όχι γιατί εκκρεμούν τα οφειλόμενα
στη μελαγχολία,

Να μου θυμίσεις θέλω
τι μεσολάβησε και τα κίτρινα
φύλλα σου

από διαφημιστές της πτώσης
αίφνης σε ύλη γραφική μεταμορφώθηκαν.

Πάνω σ’αυτά στάξανε φοβισμένα
τα πρώτα μου ανορθόγραφα στιχάκια

φαντάσου, να γράφω τη λύπη
με δύο μόνο συλλαβές.
Σα να είναι λίγη.

Φύλαξες κανένα από δαύτα
ή τα διάβασε
η πρώτη βροχή σου και τ’ απέρριψε;
[ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜΑΤΑ]

Περισσότερα “Άνω Τελεία [Κική Δημουλά]”

Ακριβώς τρία χρόνια μετά το “Bloodsports”, επανέρχομαι στο χώρο αυτό των «χαμένων» (μάλλον κρυμμένων) αντηχήσεων, για να γράψω δυο λόγια για το ζωντανό ήχο των Suede, ξανά! “Whatever makes you happy”, άλλωστε… Μακάρι τα γράμματα κι οι λέξεις να αντηχούσαν τους ήχους. Θα ήξερα ποια να επιλέξω για να αποδώσω τη νέα δουλειά των Suede “Nights Thoughts” χωρίς περιττές περιγραφές.

Το “Night Thoughts” κυκλοφόρησε στις αρχές του 2016 και περιλαμβάνει το ζωντανό, πλούσιο ήχο του Λονδρέζικου συγκροτήματος του ιδιοφυούς Brett Anderson και των Mat Osman στο μπάσο, Richard Oakes στις κιθάρες, Neil Codling στα πλήκτρα και Simon Gilbert στα drums! Όλοι μαζί δημιουργούν γνώριμες μελωδίες, επιμελημένα αργόσυρτα ορχηστρικά μέρη, επιδίδονται σε απολαυστικές κιθαριστικές επινοήσεις, τίποτα λιγότερο από Suede που πείθει και τους μη προκατειλημμένους υπέρ τους. Περισσότερα “Suede – NIGHT THOUGHTS”

The man who fell to earth και “Putting out fire”, οι πρώτες αναμνήσεις από έναν “μεγάλο” καλλιτέχνη. Μεγάλο όμως – προσέξτε με – και ηλικιακά, παρωχημένο δηλαδή, από αυτούς που δεν ακούς και δεν πλησιάζεις εύκολα, διότι προέρχονται από μια εποχή που οι δεινόσαυροι ζούσαν κανονικά και όχι μόνο στο Jurassic Park. Aladdin Sane, ένα αριστουργηματικό εξώφυλλο, από έναν δίσκο όμως που δεν έβαλες ποτέ να παίξει και τον έδωσες πίσω στον ξάδερφό σου ενώ τραγούδαγες το “Even Flow” των Pearl Jam. Ας μην γελιόμαστε, πέρασε μια περίοδος που σχεδόν κανείς μας δεν ασχολούνταν μαζί του. Όλοι αυτοί που τον έχουν προφίλ τώρα στο Facebook, τον ήξεραν για το περίεργο κούρεμα και το γεγονός ότι το ένα του μάτι είχε διαφορετικό χρώμα από το άλλο, όχι όμως για την μουσική του. Η νέα γενιά ξέρει το Space Oddity για έναν και μόνο λόγο, επειδή το έπαιζε ο Chandler στα Φιλαράκια (Friends).  Περισσότερα “The rise and fall of our Ziggy Stardust”