Menu

‘Time Machine’ issue #7 [1981]

Σήμερα θα μας περιπλανήσω στον μαγικό κόσμο της μουσικής σχεδόν 30 χρόνια πριν και συγκεκριμένα στο 1981. Με την ευχή ότι δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε ακόμη 30 χρόνια ώστε να δούμε επιτέλους μια πραγματικά άσπρη μέρα , σας προτρέπω να ’βρείτε’ (αχ, αυτό το downloding..!) και να ακούσετε κάποιον (γιατί όχι και όλους!) από […]

Οι GAD. στο Σταυρό του Νότου 24.03.2010 [live review]

Τον Απρίλιο του περασμένου χρόνου είχαμε δει για πρώτη φορά τους GAD. ζωντανά στον Σταυρό του Νότου. Η πολύ θετική εικόνα που είχαμε αποκομίσει ήταν το εχέγγυο που στο μυαλό μας καθιστούσε σίγουρη και την επιτυχία της χθεσινής εμφάνισής τους. Είναι σχεδόν συναρπαστικό και εν μέρει σπάνιο να πηγαίνεις να δεις μια ελληνική μπάντα και […]

Ο Μικρός Πρίγκιπας στο Πλανητάριο

Η πρώτη μου επαφή με τον Μικρό Πρίγκιπα του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ ήταν σε μικρή ηλικία (έχω ακόμα κρατημένη τη σχεδόν συλλεκτική έκδοση του 1984 -Νεφέλη- σε μετάφραση Βερονίκης Δαλακούρα), ενώ ακολούθησαν μία αρκετά πετυχημένη παιδική παράσταση πριν πολλά χρόνια και τελικά η επιστροφή μου στον μαγικό κόσμο του μικρού ονειροπόλου ήρωα τα περασμένα Χριστούγεννα […]

ΑΟΡΑΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ [cine review]

Με το χέρι στην καρδιά: αν ο Πολάνσκι σταματούσε να γυρίζει  ταινίες απο το ’80 και μετά, θα τον έλεγες άνετα έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς του 20ου αιώνα και θα υπερασπιζόσουν την κινηματογραφική του κληρονομιά σαν τίμιο ξύλο. Δεδομένου, όμως, ότι ο Πολωνός δημιουργός της Τσάιναταουν και του Μωρού της Ρόζμαρι έκανε πάμπολλα φιλμ […]

ΔΙΨΑ [cine review]

Ατυχος (;) καθολικός  ιερέας λαμβάνει μέρος σε ιατρικό  πείραμα με σκοπό την εξαφάνιση  επικίνδυνου ιού. Το πείραμα πάει στραβά και ο ιερέας γίνεται ένας πρώτης τάξεως… βρυκόλακας, και δη πολύ ερωτευμένος. Μέχρι θανάτου. Οι περισσότεροι τον έμαθαν στο Oldboy και τον προσκυνήσανε σε δευτερόλεπτα. Ο Παρκ-Τσαν Γουκ, όμως, βάλθηκε να αποδείξει ότι δε θα ζήσει […]

Electric Litany – How To Be A Child & Win The War

Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, – δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου. Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα […]

Oscars 2010 – How I learned to stop worrying and …love the bomb

Ναι. Ακριβώς όπως το φαντάστηκες ή το περίμενες. Υποκρισία. Και παρασκήνιο. Είναι οι μόνες  δύο λέξεις που μου έρχονται πρώτες στο μυαλό όταν συζητάω για  την 82η Απονομή – μια από τις χειρότερες (αν όχι η χειρότερη) στην ιστορία του θεσμού. Και από άποψη αποτελεσμάτων, αλλά και από άποψη θεάματος. Βέβαια, τι να πεις για  […]

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ [cinema]

Έχετε έρθει στη θέση μου. Όλοι έχουν κάποιους σκηνοθέτες που τους τρέφουν ιδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση, ένα «κλικ» πιο πάνω από αυτούς που, απλά, τους αναγνωρίζουν. Όταν βλέπετε καινούρια ταινία τους, τρέμετε σχεδόν από συγκίνηση. Και, αναγκαστικά, η ματιά σας είναι υποκειμενική, δύσκολα εντοπίζει το «λάθος» και πανεύκολα εξαφανίζει το «μέτριο». Είναι ζήτημα αγάπης, όπως […]